​Adını anınca içim daralır,
Bu karanlık sokağı hatırlatma bana.
Attığım her adım geride kalır,
Geçmişin yükünü yükletme bana.

​Köşe başında bir gölge bekliyor,
Sanki her taş dert üstüne ekliyor.
Zaman bu sokakta nefes tüketiyor,
Mazinin yasını çektirme bana.

​Lambalar titriyor, ışığı sönük,
Bütün hatıralar boynu bükük.
Gönlümün sarayı yıkık ve dökük,
Harabe gönlümü yıktırma bana.

​Rüzgarı estikçe kokun yayılır,
Umutlar ölür de acın ayılır.
Sevenler bu yolda her gün sayılır,
Eski yaraları deştime bana.

​O taşlı yollarda izimiz kalmış,
Gülüşler solmuş da hüzünler kalmış.
Sanki bu sokağı bir duman almış,
Gözümün yaşını döktürme bana.

​Pencereler kapalı, perdeler kara,
Açılan her kapı kanayan yara.
Düşürdün sen beni bitmez bir zara,
Yolumu bir daha düşürme bana.

​Geçerken içimde fırtına kopar,
Sanki bir el beni yerimden kopar.
Yüreğim korkuyla her saniye çarpar,
O sessiz feryadı haykırtma bana.

​Yeminler bozulmuş, sözler yalanmış,
Meğer bu sokak bir koca yalanmış.
Hangi günah burda böyle saklanmış?
Bu sokağı sakın hatırlatma bana.