0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
214
Okunma
Açık penceremden rüzgârı dinliyorum,
Uzak diyarlardan gelmiş; yorulmuş belli.
O dinlenirken ben yârimi soruyorum,
“Yârin ele vardı” diyor; hâli matemli.
İçimde fırtınalar kopuyor aniden,
Rüzgâr duruyor; ben esiyorum çılgınca.
Sel misali yaşlar akıyor gözlerimden,
Soluğum kesiliyor, ismini anınca.
Yâr yâd ele varınca sevda biter mi hiç?
Daha da beter yanar insanın yüreği.
Rüzgâr yangımı söndürebilir mi hiç?
Aşkın odu yakıp kavuruyor içimi.
Rüzgârı hissedemez oluyorum birden,
Bir müddet döner umuduyla bekliyorum.
Anlıyorum ki o bile kaçıyor benden;
Yâr… son nefeste ismini sayıklıyorum.
Yusuf Akkaya
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
