Gurbette kimsesiz sokakta kaldım,
Bir dost yok ararım, in cin burada.
Kaldırımda sarhoş kapısın çaldım,
Bir yıldız göründü, aha şurada.

İki yetim gelmiş, rüzgârlar suskun,
Kapattı karlar, yol vermez arada.
Kurumuş topraklar yağmura küskün,
Gemiler yürümez daha karada.

Geceler çökünce içim daralır,
İpliksiz mum yanmaz camlı çıra da.
Gönlüm yükü taşır, sabır yer alır,
Dertler nöbet tutar, kurtlar yarada.

Kırık aynalarda yüzüm yabancı,
Hiç hâl hatır sormaz, dili sırada.
Selamı verince rüzgâra, hancı,
Ses yankılanır yazıda, turada.

Turnalar çoktan terk etmiş sılayı,
Ne gökte sesler var ne de hırada.
Yetim kalmış sanki Türk’ün alayı,
Akıl hafif gelir tarttım darada.

Yufka ekmekler düş olunca bana,
Zahiri kesildi rızkım sofrada.
Umudum sarsıldı sevgiden yana,
Uçamaz kuşlar yuvası orada.

Tahir GÖRENLİ (Zahiri)14.01.2026