Tanrım hiçbirimizi hastalık, yokluk, umutsuzluk ve kötülüklerle sınamasın.🤲
Önden gidenlerimizin bitimsiz yerleri uçmak olsun...🤲

Bu gün annemin babası Salih hoca dedeme yazdığımı sizinle paylaşmak istedim.
Dedem Amasya’da hocası Kamil hafızla Atatürkü karşılayanlardan biri.

Bazen derinden bir ses genlerimden seslenir
İnsan da ağaçlar gibi köklerinden beslenir.

(Hiç görmediğim dedeme..)

Seni görmedim ama kütüphanenden kalan,
Kırıntı sayılacak kitap ve notlarınla,
Neler anlattın bilsen neler anlattın bana,
Bilgi ve bilgesine hürmet öğrettin bana.

Davranışların hepsi çevrene ibret idi,
Sabır ve sebatını, annem hikaye etti.
Merhamet yumağıydın yoksul ve yetimlere,
Sen gidince aslında öğrendiler yetim ne...

Bir resmin var duvarda beyaz sakallı değil,
Işık saçar gözlerin ölecek gibi değil.
Duygu- düşünceleri diri, ölesi değil,
Ölüm beden göçmesi ruhlar ölesi değil..

İzinden yürür gibi geliyorum ağırdan,
Hiç ümit bekleyemem dünya gibi sağırdan.
Vefalı nasıl olur gayrı olan vefadan,
Mevlam ayrı koymasın iman ile Kur’andan...

İsterdim ki rahlende ilmi tedris edeyim,
Esas sevdan öndeymiş benden çok önce gittin.
Şimdi seni anarken anarım dualarla,
Tanrım götürmüş olsun inşallah uçmağına...
(DxG)

Bir alimin ölmesi bir güneşin batması gibidir.