Ya Rab ben çok yoruldum
şu insanların kahrından
Sırtımdan vurmalarından
iyiyim deyişlerimden cok yoruldum

Kalbimi çok kırdılar Allah’ım
Bilirim kimsede kalmaz hiçbir ahım
Ama inmez sırtımdan eyvahım
Takâtsiz kalmaktan çok yoruldum

Oysa ne gerek var hekime , lokmana
Bulamadım bunca çileye bir mana
İnsan , insan olsa , ilaç olur insana
Kimseye anlatamamaktan çok yoruldum

Efkâr mı , isyan mı bilemedim
Kaderin önüne hâşâ geçemedim
Estağfurullah ben böyle bir acı dilemedim
Yalnız kalmaktan çok yoruldum

Hani bir at sevdiği elinden vurulur ya
Sonra dağa taşa hesap sorulur ya
Yetmez , yetmez ağlamaktan yorulur ya
Aynen öyle, çok yoruldum Allah’ım

Buralardan başımı alıp gidesim var
Ruhum bedenime dar gelir dar
Tutacak bir elim vardı , onuda yâr bıraktı yâr
Yeter bu sürgün , ben çok yoruldum.

Ben senin kulunum , ağlarım her gece
Yüreğimi en derinden dağlarım her gece
İşte böyle derdimi yazarım hece hece
Yazıp ağlamaktan çok yoruldum

Allah’ım bu bir İmtihandır bilirim
Dayan kulum dersin onuda bilirim
Ama içimi bir sen , bir de ben bilirim
Kurtar beni , çok yoruldum Allah’ım.

Harun Alan
08.01.2026