Seni!
Zamana bırakıyorum
O, en iyi ilaçtır
Tımar eder
En derin yaraları bile
Sen!
İstesen de, istemesen de
Unutursun en acı veren
Hatıraları bile.

An be an ejderha alevi gibi
çoğalırken firkat acıların,
Gün olur sende anlarsın!
Zamanın en iyi ilaç olduğunu,
Güçlüysen bırakırsın kendini
Onun kollarına yenilersin kendini
Akıp giden zaman içinde.

Önce direnmeyi öğretir zaman
Direndikçe sabretmeyi
Sabrettikçe iyileşmeyi
İyileştikçe acılara tutunmayı
Acılara tutundukça yeniden başlamayı anlarsın
Anladıkça zaman denen,
Büyülü hekimin şifasıyla kucaklaşır sın.

Çaresizliğine öğretmen olmuştur zaman
Az az, doz doz,yavaş yavaş
Azalır acıların
Acıların azaldıkça
Yaran kabuk bağlar
Ve ölçülü sevmeyi öğretir sana
Ve yaşamı yeniden keşfedersin
Ve bir gün nihayet sende yenersin
Acı veren bu kısır döngüyü.

Sonra yaşadıklarına gülüp geçersin,
Biraz da şaşırır hayret edersin
Nasıl geçtim diye
Ben bu Bıçak sırtı köprüyü.

Aşk neymiş dersin?
Kutsal olan bir ananın
Çocuğuna verdiği sevgidir.
Hangi aşık verebilir ki bu sevgiyi.

Şimdi yeniden doğma zamanıdır artık
Ama eski bedenin içinde.
Şüpheler, ihanetler bitmiştir
O eskiden yaralı yüreğinde
Şimdi her şey yenidir senin için
Geçte olsa anlamışsın artık
Hiçbir şey değmezmiş aşk için
Baki olan sevgidir, kendimden bilirim.

Ali Esmeray (Hoyrat) Biz Anka Kuşuyuz