Seni!
Zamana bırakıyorum
O, en iyi ilaçtır
Tımar eder
En derin yaraları bile
Sen!
İstesen de, istemesen de
Unutursun en acı veren
Hatıraları bile.

An be an ejderha alevi gibi
Çoğalırken firkat acıların,
Gün olur sende anlarsın!
Zamanın en iyi ilaç olduğunu,
Güçlüysen bırakırsın kendini
Onun kollarına yenilersin kendini
Akıp giden zaman içinde.

Çaresizliğine öğretmen olur...Zaman
Önce direnmeyi öğretir
Direndikçe sabretmeyi

Sabrettikçe
Acılara tutunmayı
Acılara tutundukça
Az az,
doz doz
yavaş yavaş
Azalır ıstırabın.

Istırabın azaldıkça
Yaran kabuk bağlar,
İyileşmeye başlarsın.

İyileştikçe
Yeniden başlamayı
Kendine sarılmayı
Kendinle selamlaşmayı
Ölçülü gıdım gıdım,
Sevmeyi öğrenirsin.

Öğrendikçe zaman denen,
Büyülü hekimin şifasıyla kucaklaşır
Ve nihayet bir gün sende yenersin,
Acı veren bu kısır döngüyü.

Sonra yaşadıklarına gülüp geçersin,
Biraz da şaşırır, hayret edersin
Nasıl geçtim diye
Ben bu bıçak sırtı köprüyü.

Aşk neymiş dersin?
Kutsal olan bir ananın
Çocuğuna verdiği sevgidir.
Hangi aşık verebilir ki bu sevgiyi.

Şimdi yeniden doğma zamanıdır artık
Ama eski bedenin içinde.

Şüpheler, ihanetler bitmiştir
O eskiden yaralı yüreğinde

Şimdi her şey yenidir senin için
Geçte olsa anlamışsın artık
Hiçbir şey değmezmiş aşk için
Baki olan sevgidir, kendimden bilirim.

Ali Esmeray (Hoyrat) Biz Anka Kuşuyuz