2
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
143
Okunma
Beni cesaretlendiren bir arkadaşım var. Yazardım paylaşamazdım bir tek ona okuturdum. O anlardı beni. Yazılarımı, şiirlerimi, denemelerimi.
Ve bir gün bana dedi ki böyle bir sayfa var neden denemiyorsun?
‘’Yüreğimizdeki acıları, umutları, kederleri, sevinçleri bir kağıda bir kalemle döken insanlarız birbirimizden başka kimimiz var.’’
Sokaklar sus pus olmuş
Karanlık sarmış şehrin dört bir yanını
Kol geziyor adeta
Sessizliğin gölgesi
Gecenin kasveti üzerinde
Şehrin mahzun sûkuneti hakimken vakte
Dökülüverdi gözümden ıssız bir katre
Sisli bir şehirdir yüreğim
Canımın kıyısına vuran yıldızlar
Yakamoz ve ay
Bir de yanıp sönen sigaram
Sıcak bir şarabın kokusu
Eski ve yıllanmış
Yıkılmamış yıkılmak üzere olan
Buram buram buruk
Ve anladım
Yalnız bir kadın geride kalacak olan
Sinmiş gözlerine şehrin karanlığı
Sessizliğinden belli
Şarap kokacak sözlerin
Süzülmüş kirpiklerin
Gece kadar cüretkar
Konuşma
Sus
Sevdaya yar(a)dır geceler
O yüzden sevdam
Bana cürret
Sana kâr
~yksl~
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
