Gözlerimden akan sularda, kaybolup giderken,
Anılar peşime takılır, yine düşlerimden.
Bir zamanlar, bahar rüzgarı gibi olağan,
Şimdi solmuş bir yaprak, umutlarım yorgun ve aç...


Kayıp dertlerin gölgesinde, ben yalnızım şimdi,
Kırık dökük sözlerin, yankı yapar içimde.
Sen istersen sevgi, ben sadece bir hayal,
Kitapsızın kızı, unuttun mu düşlerimizi...

Nakarat:

Beni hatırla bir gün, kaybolmuş yıldız gibi,
Gözlerinde bir gölge, düş olmuş hatıra gibi.
Kalbimdeki sapla sert, yanımda bir hüzün,
Kitapsızın kızı, yaşamam imkansız hüzün...


Geçmişten bir an beni bulursa, umudum sönmez,
Kendi bağrında tekrar açan bir çiçek göremem.
Ellerimde hüzün, yüreğimde bir yara,
Sen güldürdün açık yaraları, şimdi ne komik bu masal...


Yerine bir mendil bırakırım, gözyaşlarını sil,
Sahte dostlarının gölgesinde kaybolup gitmişsin.
Duygulara veda, yıllar sonra bir yankı,
Unutma ki ben buradayım, hala aynı kaygı...


Nakarat:
Beni hatırla bir gün, kaybolmuş yıldız gibi,
Gözlerinde bir gölge, düş olmuş hatıra gibi.
Kalbimdeki sapla sert, yanımda bir hüzün,
Kitapsızın kızı, yaşamam imkansız hüzün...

Osman Dastan © 05 / 01 / 2026. 05 : 10