1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
153
Okunma
Bir kanat vuruşunda yankılanır sessizliğin derdi,
Rüzgâra yazılmış bir çığlık, titrer kanat uçlarında.
Rengârenk bir ölüm sunar bahçelerin en güzel günü,
Tozundan bir iz kalır, avuçlarında zamanın.
Gözlerinde milyonuncu güneşin son ışığı söner,
Kanatlarında taşıdığı yağmur, bir gözyaşı denizi.
Bir çiçeğin eşiğinde bırakır nefesini,
Gider, sessizliğin en renkli çığlığı olur.
Kelebek ölür, çığlığı çiçeklerde büyür,
Bir tomurcukta saklanır, yarım kalan bir şarkı.
Her kanat parıltısı, bir veda fısıltısı,
Ve toprak, en hüznü maviye boyar.
O, çığlık atmayı bilmezdi belki,
Ama her savruluşunda rüzgâr, bir feryat kopardı.
Ve şimdi bahçe, sessizce ağlar,
Kelebeğin çığlığını duyan yok sananlar için…
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
