4
Yorum
22
Beğeni
5,0
Puan
236
Okunma
Dağlar omuz omuza,
sessizce duruyordu.
Kışı taş bedenlerine giyinmişlerdi.
Kargalar
yaşlı bahçenin üzerinde dönüyordu.
Bahçeler arasındaki nehir
çoktan donmuştu.
Puruklu’da
boz atımla yavaş ilerliyordum.
Uzaklardan
silah sesleri geliyordu.
Bir kıvrımda
karı yaran hafif bir kıpırtı.
Önce rüzgâr sandım.
Sonra
bir süvari çıktı ortaya.
Atı bembeyazdı.
Başında yeşil yaşmak,
omzunda birkaç çiçek
sarı, kırmızı.
Elinde tüfek,
bakışı sıcaktı.
Bir an
göz göze geldik.
Atını mahmuzladı.
“Hey” dedi ve geçti.
Dağ yoluna uzandı,
ilk kıvrımda kayboldu.
Nereden geldiğini
bilmedim.
Nereye gittiğini
göremedim.
Şimdi
atın üstünde dimdik duruyorum.
Kar sessiz.
Yol
eskisinden çok daha uzun...
---------
Puruklu: yer adı
5.0
100% (14)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz