1
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
144
Okunma
Beli bükülmüş bir ağaç, selam durur dağlara.
Dönüp ardına bakarken, gözünden yaş akıyor.
Kimse bilmez derdini,bakıyorken bağlara
Hazan soğuklarına, çatık kaşla bakıyor
Yükü ağır hüzünde, dalları yorgun düşmüş,
Sanki asırlık bir ah, gövdesine bükülmüş.
Toprak sarmış kökünü, kederiyle örtülmüş,
Rüzgârın nefesinde, gizli ağıt yakıyor.
Vefasız kuşlar uçtu, sığındığı dalından,
Habersiz fırtınalar, bu garibin halinden.
Bir tek dumanlı dağlar, anlar onun dilinden,
Sükûtun gölgesinde, sessiz derya akıyor.
Gün batarken ufukta, boyun büker yarına,
Hasretini saklamış, şu dağın karlarına.
Toprak ana basarken, onu sıcak bağrına,
Gönül gözüyle dünya, bir başka hoş bakıyor.
Erdinç Sert
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz