4
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
1334
Okunma
üstünde murç toynaklı atlar koşuyormuşçasına
seni ağrıyor sağ kaburgam,
kollarım dağınık
kavmime borçlu zaman
geçmişle ödeyince diyetini
bir nesil daha yaşlandık,
yaşanmadan koparılan takvim yaprağı gibi
eksilerek sığındık belleklere
biri bizi hatırlayacak
bir tetik boşluğuna sığar mı bunca ölüm, Tanrım?
çıkarıp sırtımızdan
nefes kez
suya ve göğün
kelebek dudaklarına çizdik hançeri
üstünde çıplak ayaklı çocuklar koşsun şiirlerin..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.