19
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1801
Okunma

Solgun bir güneş ışığıydım,
Mimoza bahçesinde
sessiz bir köşe arayan.
Suyun toprağı zarifçe öptüğü kuytuda,
soluklanıp biraz, akşamı karşıladım.
Gönlündeki yerimde öyle işte;
belli belirsiz.
Solgun güneşin, mimozalarda dinlenişi gibi.
Akşam vakitlerini vurunca zaman,
bende taşınacağım kalbinden sessizce,
öyle sebebsiz.
Giderken yanıma; sen kokan anılarımla,
Bir miktar güneşin solgun kızıl tonlarından,
Bir de!!!!!!
hüznün zarif elbisesini çalacağım sarı mimozadan.
Baharı verince doğa;
tekrar gelirim yanına diri sevdalarımla
ALEV YAVUZ
19/11/2008
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.