Bu sene bahçeye soğan ekmiştim
Hemen kokusunu aldı köstebek
Emek çekip alın teri dökmüştüm
Hepsini kökünden yoldu köstebek

Selam verip kolay gelsin demedi
Deliğine pilav döktüm yemedi
Sağ ol ellerine sağlık demedi
Acı soğanları çaldı köstebek

Baktım ki her yeri kaynaştırıyor
Bütün sebzeleri oynaştırı yor
Üzerine gölge düşse duruyor
Sanki varlığımı bildi köstebek

Vurup kafasını kırayım dedim
Derisini dama sereyim dedim
Kemiğinden köprü kurayım dedim
Toprağın altına daldı köstebek

Elimde kazmayla yanına vardım
Sağ olsun hiç kimse etmedi yardım
Kımıldayan yere kazmayı vurdum
Hızlandı yıldırım oldu köstebek

Bitmedi onunla başlayan derdim
Kazmanın küreğin sapını kırdım
Gıyabında idam kararı verdim
Öfkeden sararıp soldu köstebek

Toprağın altına karargâh kurdu
Bilemedim neydi benimle derdi
Bir öte bir beri iyice sürdü
Tarlayı ortadan böldü köstebek

Canıma tak etti öldürecektim
Ders verip haddini bildirecektim
Cesedini vinçle kaldıracaktım
Ne ettiysem galip geldi köstebek

Maydanozun orta yerinden geçti
Gidişli dönüşlü bir tünel açtı
Üstüne yürüdüm sınırı geçti
Bahçe duvarını deldi köstebek

İki tane piknik tüpü aldırdım
Toprağın altını gazla doldurdum
Dedim ki bu sefer kesin öldürdüm
Bundan da kurtuldu güldü köstebek

İmdada çağırdım kimse gelmedi
Bu zalım elinden yüzüm gülmedi
Yeşillik namına bir şey kalmadı
Her şeyi süpürdü sildi köstebek

Aç karnını bir güzelce doyurdu
Soğanları sarımsaktan ayırdı
Ağzına sığsaydım beni de yerdi
Ganimeti bizde buldu köstebek

Yaman dostlar köstebeğin hilesi
Ahım tutup tez günde felç olası
Öldü diye haberleri gelesi
Böyle bir acayip haldı köstebek

Çıkası gözleri dönmüş kininden
Talimatlar verdi girip ininden
Sorumludur onca şehit kanından
Vatana velvele saldı köstebek

Adına bir destan yazdım Konya da
Bir benzeri daha yoktur dünya da
Kafası göründü pensilvanya da
Kaçtı gitti gâvvur oldu köstebek

Dozer gibi kazdı toprağı yığdı
Sebzeler kurudu boynunu eğdi
ŞENER im kış geldi bol bol kar yağdı
Karların altında kaldı köstebek

Ahmet ŞENER