...



özlemek,
evet gıcık bir sızı
dizlerine çöken bir rüzgâr gibi.








adın neden eylül bil√
belki de kalbinin ürkek kuşu
her sonbahar dalından düşer diye.

bir çiçeğin sabahı özlemesi midir bu
belki daha derin
göğsümün boşluğuna tutunan bir gölge,
gizli bir kıyı gibi yalnız




ve sevgi, her zaman
en ıssız yerlerde açan mor bir gülümseme mi
dar zamanların ışıksız çığlığı mı

öyle ışığının renkleri eylül
neden gözlerin bir çift okyanus olur
ve ben, dalgaları yoran bir yalnızlık gibi
içinde boğulurum usulca

neden saatler durur
ve sen, aklımın çıkmaz sokağında
küçük bir rüzgâr gibi
adımı bağırırsın?

gece çöker
sessizlik durgu gibi bir perde, yayılır yalnızlık
uykunun boynu süzülür



yeni doğan sabahın ılık ışıklarına.
deniz kıyılarında ararım seni,
tuzla karışmış bir eylül menekşesi,
rüzgâra saklanmış bir koku…

ve bil
hiçbir şeyim yok eylül, senden gayrısı,,,,,,,,
bir yarım kalışın gölgesidir.
ben noksanım, öyle işte.......
nisan’la eylül arası
hep senin eksik bıraktığın yerimdir.



öldüğün gün Eylül dü
susmadı
bende nisan yağmurları
eylül.





...