İnsanların kendini ikiye ayırması
Cennet ve cehenneme gidecekleri belirlemesi
Kendini sadece “İYİ” olarak konumlandırması
Baksana, dünya kocaman ilahi komedyası

Cennetten de kovulmalarının sebebi
İyiyi kötüden ayırmaya çalışmaları değil mi?
Hala anlamamalarının sebebi
Aslında şeytanlar ve melekleri aramaları değil mi?
Kopamadılar bir türlü besbelli
Yalnışlarının zincirlerinde doğruları lütfetmeyi

Bilirler aslında doğruyu ve yalnışı
Görmek istemezler lakin gelmez işi
İyiyi de bilirler kötüyü de gayet iyi
Lakin kendi doğruları tek görmek istedikleri

Bakın şu insanlık tarihine
Hepsi kendi iyiliklerinin peşinde
Değişti medeniyet ama değişmedi zihniyet
Aslında hepsi der bunlar hep iyi niyet

Karşıtlıklarla araları iyi gayet
Lakin taraf tutmak kolaylarında gayet
Onların inançlarında hep kabiliyet
İstedikleri sadece büyük bir galibiyet

Kendileri de bilir aslında saygı duymayı
İşlerine gelen ise kavgaların naraları
Sevdiklerinin güvenini kazanmayı
İzlerler sevmediklerinin acılarla kıvranmasını

Görürüz hepsini ve izleriz buradan
Ne hoş görgüsüzler var öte yandan
Değiller farkında kendilerinin işe yaramaz kavgalardan
Farklı değiller mağarada yaşayan atalarından

Yazık baksana şu yenidoğanlara
Onlar değil nerede olduklarının farkında
Öğretecek bir bir ana ve baba
Karışacak akılları büyüdükçe ama

Karışması gayet doğal ama
Oluşacak kendi iyileri ve kötüleri
Görecekler ailesinde ki yalnış ve doğruları
Lakin var ki bazıları
Önü eğil kabul edecek olduğu gibi

Öğrenmeye direnen akıllar
Değişimi kabul etmeyen budalalar
Yazık ki hayatında hep kalacak kalıplar
Ve öfkeyle yanacak bütün o kalpler

Herkesin kendi iyisi ve kötüsü
Ama halka sıçratır hep, daha kötüsü
Saygı duymayı bilmeyen bir kibirli sürüsü
Beslenirler nefret yemleriyle bir sürü
En kötüsü de bu en kötüsü!