Şimdi sana söylemek istediğim o kadar çok şey var ki.
Hangi birini anlatsam bilmiyorum.
Hani maziden gelen bir el kapını çalar ya,
Hani ufuktan ışığı görürsün de içine hoş bir duygu gelir ya,
Hani sarhoş olur da hiç ayılamazsın ya,
İşte ben sen gittin gideli ayılamadım.
Artık sensiz uykulara bile veda ettim.
Sensiz çok günaha giriyorum.
İçiyorum hatta dün gece de içtim.
Nasıl bir yanlış attım kendimi,
Nasıl bir kötülüğün içindeyim,
İçimde bitmek bilmeyen bir ateş var.
Değil seni unutmak cayır cayır yanıyorum.
Senden başka hiçbir sözüm yok.
Herkese senin adınla zikrediyorum.
Değişemiyorum ben, bıraktığın gibiyim.
Ne olur mazur gör bu hallerimi,
Resmim sende hala duruyor mu?
Gönderdiğim mektuplar,
Maziden bir eser var mı sende,
Halbuki senin kalbin hep ben de.
Hiç ayıkmak istemiyorum, sen gittin gideli,
Ne kadar üzülsem de ne kadar boynumu büksem de, sensizim.
Ağzımı bile açasım yok artık.
Vurduğun zincirler var ya,
İşte ben de bir gönül var vefakar.
Vefa nedir bilirim ben.
Göçmen kuşlar giderler tekrar geri dönerler ya,
Senin de dönmeni bekliyorum.
Kırk yerden kırılsa da kanadım.
Yolum hep sana güzelim.
Biliyorum ben ödedim hatamın bedelini,
Kapattım gönlümün sevdaya yelini,
Bir kere denedim sensiz olmayı,
Ama sensiz olamadım.
Sensiz olmayı gözüm kesmiyor.
Ne olur gel artık kalbimi kırma,
Bu adamı sol yanından vurma,
Güzelim, cananım, canım,
Beni senden mahrum etme.

17.11.2025
Ferhangi siir