4
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
224
Okunma
Nasıl bir sensizlik ki bu
Karanlık gecelerin sabahına
Doğmak bilmiyor güneş
Oysa ben gecenin sabahına
Beklerdim doğarken güneş
Ne olduysa oldu işte
Öyle bir yalnızlık çöktü ki içime
Sensiz geçen zamanlarda
Kalemimde yazmaz oldu
En içten gelen sözlerimi
Haykırışlarım acılarla savruluyor
Rüzgarla gidiyor bir yerlere
Ben sanki ben değilim artık
Bir umut sevinciyle
Yaşıyorum yalnızlıklar içinde
Bir gün çıkıp gelirsin diye
Aradan yıllar geçse de
Unutulmuyor yaşadıklarımız
Defterime koyduğun gül yaprağını
Küçük bir notla
Seni çok seviyorum diye
Yazdığını hatırla
Ben hala o günkü gibi seviyorum
Ömrüm boyunca da seveceğim seni
Nazmi ŞENUSTA. 16.11. 2025. ORHANGAZİ / BURSA.
5.0
100% (10)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz