Sonunu
bildiğimiz
bir filmin
yıldızlığını
değil
ırgatlığını
yapıyoruz,
öyle büyük
şeyler
olmuyor bu
sette
sihirli bir
halının
üzerinde
uçmuyoruz,
basit bir
serçe bile
bizden
daha
mükemmel
yalansız
ve olabildiğine
gerçekçi
yönüyle,
bunca
yüzyıl
oldu
insan
hâlâ
kabül
etmiyor
yerin
kendisine
olan
tuhaf
çekimini,
gözüyle
görmek
istiyor
insan
bir denizin
tam
ortasından
ikiye
bölündüğünü,
yürümek
güdüsünde
insan
suyun
üzerinde
meçhulden
gelen
bir geminin
izinde,
görmek
istiyor
insan
kendini
bir filmin
kimyasal
şeritlerinde,
kurtsuz
böceksiz
çürümeden
toprağa
karışmadan
çiçek olmak
istiyor insan,
kanatları
olmadan
uçmak
onun
elleri
olmadan
tutmak
istiyor
sevdanın
ellerini
insan,
başını
bildiğimiz
bir filmin
sonunu
yaşıyoruz
işte
her şey
olması
gerektiği gibi
bir süre
sonra
çıkıyoruz
sinemadan...

İlker ÖZDEMİR