Gök mavi,yer siyah
Su ıslak,çöl kuru...
Orman yesil,kutuplar buzlu...
Sen iyiye güzele,soylu
Ben,sana mecbur,uğrunda yolcu!..
Canımsın,hayatımsın,vurulduğumsun
Izmir Akşamlarının imbatısın,
Buram buram esen,meltemimsin...
Seninle buldum benliğimi,
Sayende anladım,sevginin yüceliğini.
Içinde kopan fırtınalarına,
Yelkenin olmak istiyorum.
Duygu sağanağı gözyaşlarına mendil,
Üzüntülerine,sıkıntılarına merhem,
Sevinçlerine,mutluluğuna yakılan
Kınan olmaya geldim...
Velhasılı canısı,aşkına,sevdana
Adaklık,kurbanın olmaya geldim...
SENI SEVDIM,anla be sevdiceğim...

Seni tanıdığım günden önceki takvimlere,
Bir çizik attım,
Geçmişime kalem kırdım!
Yapılandırdım,içimde yeşeren,özlemlerimi
Imara açtım,Gizli Saklı Bahçelerimi,
Tüm Güllerime, birer bülbül buldum,
Beyaz gülleri sana ayırdım...
Sen beyazı seversin,asilsin bilirim
Sana olan bu aşkım bitmeyecek,
Zamanla gösterebilirim
Her gittiğin yere koşa koşa gelirim,
Tek, senin bir oluruna bakarım,
Sevdana bu şehri yakarım,yıkarım...
SENI SEVDIM,anla be sevdicegim
Tüm olumsuzluklara rağmen,
Umutla bekleyecegim...

Mehmet Ali Günşen