İçimi korladılar, aşkımın buharında
Kalbimi harladılar, sevdanın baharında
Gülmek ne zormuş anne, insanlık diyarında...........Malesef canım malesef.İşte bunun adına yaşamak diyorlar
zor şartlarda gülebilecek ortamlar yaratabilme ve en olumsuz anlarda bile kendine yaşama tutanacak bir dal bul bulup
yaşama sarılıp gülmeye çalışmaya.Ve son nefes verilene dek ne bu sitemler bitecek nede bizim gülmek için verdiğimiz mücadele kah ağlayıp,kah gülüp bir şekilde miyadımı dolduracağız işte.


Yarışlar yordu beni, hayat denen balonda
Katlanmak zordu inan,söylenen her yalanda
Dürüstlük zormuş anne, toplum denen ortamda............Hayatın farklı bir kulvarı evet herşey için yarışmak,savaşmak
hep en iyisi olsun diye uğraşmak,çabalamak.Ve bunu yaparken de seni sen yapan erdemlerinden taviz vermeden hep ileriye bakabilmek,onurunla, şerefinle her daim sapa sağlam kalabilmek savaşı.Zor arkadaşım zorrr çok zor yerden göğe kadar haklısın.Ne söylenebilir ki.

Ruha savaş gerekli, ekmek aslan ağzında
Masum şer’e yenildi, güçler artık azgında
Büyümek zormuş anne, hayatın zor çarkında...............Kesinlikle ruha,yüreklere savaş gerekli ve enaz kötüler kadar cesaretli olmalıyız ki yenilenler safında yeralmayalım.Unutmamak gerekir ki onları güçlü kılan birazda bu cesaretleri.
Yürek arkadaşım yürekkkkk hepsinden önce gerek.

Canım eserin hayata ve insanlara gerçek anlamda ışık tutan, anlamlı mesajlar içeriyordu.
Herzamankinin tersine bu kez şiirinde karamsarlık ve hüzünün hakim olduğunu gördüm.
Dilerim anlıktır.Yağmur bulutu gibi boşalır geçer.Ve ardından rengaren hani o gökkuşağımız vardıya o çıkar tüm haşmetiyle tüm ruhunu sarar can alıcı renkleriyle.
Sevgilerimi bırakıyorum canım sayfana ve o güzel yüreğine.Umutların hiç eksilmesin o güzel gönlünde.