Bazen bebek gibidirler...
önce konuşmasını istersin!
Bir türlü konuşmazlar!
O konuştuğun da... o an olay olurlar...
Bizde mutlu olur havalara uçarız...
Biz mutlu olunca, o konuşur, konuştukça coşar...
Bir müddet sonra susmasını isteriz!...
Ama bu sefer dırdır eder susmaz!
Sonra kızar!....
Kızdiğinda deniz gibi olur!
ne zaman durgun, ne zaman dalgalıdır olan hiç
bilinmez...
Hele birde kafaya bir şeyi takmış ise....
Serseri bir mayın gibidir.
Nerede?...
Ne zaman?
Nasıl patlayacağı belli olmaz...
Bazen bir kaplan gibi olur hırçınlaşır....
Önüne geleni parçalar...
Bazen sigara gibidir;
Olaylar karşısında birşey yapamaz...
İçin için yanar...
Kendi dumanı ile kendini zehirler...
Bazen de sinirlenir, otomatik kapı gib oluri;
Ne zaman çarpacağı belli olmaz...
Sonra kızınca termos gibi olur.;
Her tartışmayı ilk günkü gibi, sıcak
tutarlar...
Canı sıkılınca hırsıni alamaz yakar...
Ama çoğu zaman hep GÜL gibidir;
Koklandıkça açar, güzelleşir...
Sevildikçe yüzünde Güller açar...
Güller açtıkça, havalara uçar...
Dinçer DAYI