Takvim yaprağını dökerken,
Tükenmişlik geliyordu
Dost bildiklerimiz
Dünyasından tutarken yıkıyordu
Barajdaki tükenmişlik
Bulutlara gebeydi
Sahi;
Ruh, ölüyü mü diriltiyordu?

Zebani gardiyana sorarken ağlıyordu
Ruhunu arayan fakir mi kalıyordu?
İpekten libaslara kanıyordu
Aldatan, aldatılan: İmtihan.

Kurallar manzumesi değirmenin taşıydı,
Dönerken eziyordu
Samimiyet Kaf Dağında saklıydı
Merhamet karaborsa, kıyıyordu
Para mabut
Hamamda
Göbek taşında dönüyordu.

İnsanlar üşüyordu
Isıtmayan iklim, kar mı yağıyordu?
Semaya açılan eller
Dualarda tin yoktu
Beladan yağmursa susmuyordu
Suskunluktan çığlık;
Kulak sağır, gözler kör
Yalanın tahtında doğru yoktu
Nefsinin tini yakıyordu.

Mehmet Tevfik ELTAS