Bağda, bahçede, tarlada çalışır
Boş durmayı sevmez yurdum insanı.
Gurbette ne çilelerle tanışır
Hem yılmayı sevmez yurdum insanı.

Sevdi mi bir insanı candan sever
Seninle ağlayıp, seninle güler
Yer sofrasına her gün davet eder
Aç komayı sevmez yurdum insanı.

Peşine düşer hep helal lokmanın
Diline, ırkına saygı duymanın
Dört kitabın manasına uymanın
Hor görmeyi sevmez yurdum insanı.

Hatır sorar, hatır bilir, gözetir
Evladına hak yolunu iletir
Bir hata etmişse gönül düzeltir
Kalp kırmayı sevmez yurdum insanı.

İçindeki niyet dışına yansır
Güzel düşünceyle yaşar kaç asır
Dürüsttür, açığa çıkarmaz ki sır
Rol yapmayı sevmez yurdum insanı.

Zalime karşı mazlumun yanında
Yetimi hep sevindirir anında
O merhamet mevcut asil kanında
Kul satmayı sevmez yurdum insanı.

Enes, hoşgörü havaya bürünsün
Dağıt şu sisi, gerçekler görünsün
Aksini düşünenler de sürünsün
Laf atmayı sevmez yurdum insanı.

27.02.2017