Adım Faysal,
Soyadım Seni seven.
Hem de çok..
Gönülden seven..

Hiç kimseyi sevmemişim meğerse,
Seni tanıyana kadar..
İşte o anda anladım.
Gar’da tren biletini alana kadar,
Trene binemedim.
Sevgine doğru indim.

Ellerini düşündüm.
Ellerimizi...
Ellerinin sıcaklığını,
Ve tuttuğumda kalbime olan akışını...
Öyle sıcak,
Öyle ürkekti ki,
Titriyordu !
Korkuyordu, sevmekten.
Sardım ellerini..
Bir kelebeği hassas bir şekilde avuçlar gibi..
Bir uğur böceğini parmağıma alıp, şarkı söyler gibi kulağına
Kalbimi tuttum ellerine
Dinlettim..
Dinledi..

Gözlerime baktı!
Sözlerime baktı!
Özüme baktı!
Ellerimi tuttu
Ve öyle bir sıcaklık verdi ki
Ellerime..
Yüreğime...
Söyledi sevdiğini...


Bazen dillerden çıkmaz en güzel söz..
Bazen zamanın yetmez söylemeye...
Bazen söyleyemezsin, en söylenecek olana..
Bazen söylesen de, yerini bulmaz..

Üzülürsün..
Sana sözüm şudur...
Dinle..
Bak...
Gör...
Anla..
Sev...
Sevil...

Seni seviyorum de tüm benliğinle...


Uğur TÜRKEKÖLE
24.07.2025
15:46