Gözlerim hülyalı ırmaklara dalıp , dalıp gidiyor
Kelimeler boğazımda düğümleniyor anne
En sevdiklerim gözüm önünde eriyor
Hayat aldığını geri vermiyor anne

Hangi sokağa girsem yolumu unuturum
Günler geçer evimden çıkamaz olurum
Sorma ; yaralı gönlümü nasıl avuturum
Bir gün merhamet kapımı çalsa , can bulurum anne

Kara bahtım hiç gülmedi yüzüme
Gece olur yağmur yağar sanki gözüme
beni benden etti gelemedim özüme
Bu ne biçim bir dünya , üşüyorum anne

En tatlı Gülüşlerimi kapının eşiğinde bıraktım
Ben kem gözlerden , acı gülüşlerden ıraktım
Kıran düşsün bu şehre, hüzün denizine aktım
Bir serçenin gözyaşı kadar yalnızım anne

İşte yavrun böyle ağlar derdinden
Can dayanmıyor bıkıp usandım kendimden
Hiç bir şey gelmiyor artık elimden
ben hayata erken küstüm anne

Yüreğimdeki bu kor ateş hiç sönmeyecek
Terk eden gülüşlerim geri dönmeyecek
Hicran yarası , artık dinmeyecek
Azrail yakamdan düşmüyor anne

04/07/2025
Harun Alan