BELLOLUR

Her“dostum”diyene sakın kanma sen,
Doğru yürüdüğü yoldan bellolur.
Her bayrak açanı bizden sanma sen,
Bizden olan cenkte, hâlden bellolur.

Laf getiriyorsa asla meyletme,
Dinleyip cahili fazla söyletme.
Gıybet yapıp boşa sohbet kaynatma;
Gönül ehli, duruş, dilden bellolur.

Söz ölçülü olsun, kalpten süzülsün,
İşine gelmeyen varsın üzülsün.
Kıymet bilmeyenin üstü çizilsin;
Vefa, ilk uzanan elden bellolur.

Her ön ilikleyen, adam sanılmaz;
İyi insan, malla mülkle anılmaz.
Yolu sünnet üzere olan yanılmaz;
Er kişi, çaldığı telden bellolur.

Çok konuşanlara bilgili demem,
İş düşüp gelene “ilgili” demem,
Hakk’tan başkasına sevgili demem;
Fikrim budur, sızan baldan bellolur.

Toplansın Allah’a gönül verenler,
İnsanlar içinden insan derenler.
Sözümün kısası, canım erenler:
Aras, yanındaki kuldan bellolur.

Semiha Arasbora
Arasbora şiirleri