BOLU’YA DESTAN

Dörtdivan, dır şiirin özü,
Çetin geçer harmanı güzü
Yaylasında ilham sözün özü
Köroğlundan gelir kalemin izi

Göynük’te tarihin kokusu
Zaferin kulaklarda yankısı
Dua dır Akşemseddin’in nefesi
Ahşap evlerdir sokakların neşesi

Mudurnu’da sabır gizli,
Helva gibi tatlıdır dili
Eski çarşı, tahta düğüm.
Bir yudum çayda hüzün.

Gerede’de geçer kış çetin,
Yüreği sıcaktır ümmetin
Deriden işlenir ekmeğin
Saat kulende anı var senin

Yeniçağa, da gölün muhteşem sesi
Dalga ,dalga ısıtır tüm nefesleri
Temiz, berrak, doğanın gölgesi
Serin bir sabaha uyanır cümlesi


Kıbrıscık’tan eser serin rüzgâr
Burada kurtuluşun izleri var
Dağlarında çamların serin yeliyle,
Her taşı yiğitçe durur haliyle.

Mengen, aşçıların diyarı,
Aş pişer, tencerede dir sevdası
Bir kaşıkta bin lezzetin sırrı
Gen taş fabrika medarı iftiharı

Seben’in taşları dile gelir,
Mağaralarıyla gurur verir
Elma dalında meşhurdur
Güz mevsimi başka durur.

Karacasu, termaliyle
Şifadır dertli bedene.
Bir yudum huzur saklar
Her doğan yeni güne

Yeşilin en öz hâli,
Dik duruşu, Dağlar gibi
Bir yanda Abant Gölü,
Bolu’dur gönül yolu,
Bolu; dağında duman,
Toprağında can var can
Her ilçen ayrı bir destan
Ey Bolu! Sensin sevdam,
13 Mayıs 2025 ALİ BALABAN