Adaletsiz ortam zuhur edince
Eleştiren dildir, Şair dediğin.
Hüküm veren yanlış, yola gidince
Durduran bir kuldur, şair dediğin.

Zulme karşı durur eder bertaraf
Garip, yetim, öksüz kullardan taraf
Mülkünü gönüllü arz eden sarraf
Cömert müşfik, eldir şair dediğin.

Edep, adap bilir dağıtır ilim
Ak-akçe gözetmez öğretir bilim
Yanlışın yanına gitmez bir milim
Haksızlığa laldır, şair dediğin.

Kibirli değildir, boynu büküktür
Tefekkür ehlidir, saçı döküktür
Dertliyle dertlenir, zihni çöküktür
Meyveli bir daldır, şair dediğin.

Canı sıkılanın can yoldaşıdır
İmece gününün ön kolbaşıdır
Yokluk zamanının en sol başıdır
Komşulara küldür, şair dediğin.

Gönlünden fışkırır duygu, muhabbet
Sevginin, sevdanın aşığı elbet
Hanesinde vardır doyumsuz sohbet
Bülbüllere güldür, şair dediğin.

Hakkın, hakikatin yılmaz bekçisi
Umudun, ümidin müjde elçisi
Edebi dünyanın bir emekçisi
Naif esen yeldir, şair dediğin.

Ben zinhar kendime demem şairim
Belki hevesi bol aciz fakirim
Beyaz sayfaları dolduran kirim
Çiçeklerde baldır, şair dediğin…

Salih Yıldız…07.05.2025


.