Bir Zamanlar Bayramlar vardı.
köyde ekmek pişerdi fırınlarda,
Ocağı sönmüş, külü soğumuş
Şimdide hiç bir, eseri kalmamış

Ninemin tatlı sesiyle uyandım
Sabah doğan güneşe bakarım
Kulağıma gelen sesi hoş gelirdi
Sanki yanı başımda oturur gibi

Bir çift öküz, bir saban ne eder
Ne bir ekin nede bir fide yeşerir
O eski harmanın yeri hayal gelir
Şu sıla hasretinden özlem dirilir

Evlerin bacaları tütmez olurmuş
Damları yıkık hepisi viran olmuş
Sessizlik sarmış dağlar kurumuş
Göç etmişler kimseler kalmamış

Bak tahtası çürük okulun kapısı
Üzerinden “Vatan”yazısı durur
Çocuk sesleri yerlerini bırakmış
Bak sahipsiz köyüm viran olmuş

Bağları bostanın toprağı susuz
İzler silinmiş yolları bozulmuş
Sahipsiz köyde baykuş ötermiş
Dağlar taşlar hallerine ağlarmış

Yolları ot bitmiş, iz yoktur artık
Ne düğün olur, nede telli gelini
Yıldızlar dertli bakıyor geceleri
Bu köyde ağlayanların gölgeleri

Babalarının mezarı taşsız kalmış
Bir sel götürmüş ismide silinmiş
Ben n’yleyeyim şehiri köy özlemiş
Bir çift çiçeğin dalı dilde kurumuş

Kendi kendime küstüm oturdum
“Ben’demi terk ettim?”gül sılamı
Ama n‘ eyleyim, zaman acımasız
İnsan çaresiz kalırsa, yara sarılmaz

Ey virane köyüm, sen ağla şimdi
Benim göz yaşım çoktan kurudu
Senin her halinde anıların yatar
Yüreğinde bin yılın hatıraları var

Berlin Nisan
Pevruzi Hasan