Önce yüzüne gülecek,
Ardından üstüne titreyecekler.
"Ne diyorsun?" diye dinleyecek,
Seni gorünce hep sevecekler
Sevgi de birgün biter,
Alıştır kendini çocuk...

Günler birbirini geçecek,
Seneler onu izleyecek,
Hayat perdesi oyun misali sürecek.
Kimi zaman senin elinde, kimi yazgı ile gelecek,
Bazen mücadelen bile yetmeyecek.
Alıştır kendini çocuk...

Dost diye görünenler sırtını dönecek,
Yüzüne gülüp, arkandan sövecek,
Her söylediğini didik didik edecek,
Aleme başka anlatacak seni, herkes kötü bilecek.
Sen kendini bilsen yeter,
Alıştır kendini çocuk...

Önce zaman belirir,
O an yanlızlik seninle gelir,
Biri gider; diğeri gelir,
Bu hikaye hep böyledir diye söylenir.
Döngü hep aynı yöne seyirir,
Alıştır kendini çocuk...

Birgün, oturup düşünecek,
Yaşadıklarını yazıp çizeceksin
Her hecesine bir ağıt dizecek,
Anıları gözlerinden çığ gibi dokeceksin.
Her düşüşünde kendine geleceksin
Ben alışamadim,
Bari sen alıştır kendini çocuk...

Uğur Türkeköle
20.04.2023
23.57