Sensiz bir gece daha,
Dünden farksız.
İlaçları da bıraktım, almıyorum.
Günüm geceden farksız.

İşi bıraktım,
uğramıyorum.
Ara sıra arkadaşlar uğruyor eve,
Kapıdan geri gönderiyorum.
Ne mektupları ne de faturaları alıyorum kutudan.
Gazetelerin ilk sayfasına bakıp bırakıyorum.
Perdeleri açamıyorum sensiz.

(Gidişin son perdesiydi ömrümün)

Komşunun kızı geliyor bazen;
"Annesiyle gitti kızım." diyemiyorum.
Oğlanı soranların hesabı yok...

(Bir de ben yokum artık)

Pazarları parka çıkıyorum,
Her pazar gibi...
Aynı salıncakta sallanıyor hayali kızımın,
Oğlan yine top kovalıyor.
Sen bağırıyorsun oturduğun banktan.

Birden fırlıyorum,
Umutlar dökülüyor gözlerimden damla damla.
"Ya, yine eve benden önce dönmüşseniz?"

Koşuyorum...

---Çocuklar pencereden beni izliyor; gelişimi.
Sen kapıda bekliyorsun gülerek.
Yemekler yapmışsın hani en sevdiklerimden.
Sen karşımdasın, canlarım yanımda.---

Koşuyorum...

İki sokak ilerisi iki şehir oluyor.
Umutlar gözlerimde nehir...
Bi mecal dönüyorum sokaktan.
Ne kapıda sen oluyorsun ne de pencerede çocuklar...
Çöküp kalıyorum olduğum yere,
Ben, ben olmadan.

Ara sıra çıkıp annenlerin sokağından geçiyorum.
Yine perdeleri kapalı.
Köşeden odanı izliyorum.
Taş attığım cam hala sana sevdalı.

Komşularınız da değişmiş artık,
Tanımıyorum kimseyi.
Bir Bakkal Derviş amca var tanıdık;
O da kızıyor: "Kerata unuttun buraları."
Dertleşiyoruz uzun uzun.
Sonra kalkıyorum ağır adımlarla.
Yokluğun ağrıma gidiyor...

Akşamları sahile iniyorum.
Dolaşıyorum gittiğimiz bütün yerleri.
Ahmet Amca Balık Ekmek’ten iki tüm söylüyorum iki yarım.
Birini kendim yiyorum...
Tanıdık tanımadık çağırıyorum birilerini.

Eve dönmek istemeden dönüyorum, mecbur.
Işıkları açmıyorum yalnızlığı aşmak için.
İki mum yakıyorum salonda.
Biri resmimizin sağında diğeri solunda .

Her gün okul saatinde,
Acının zilleri çalıyor yüreğimde.
Hiç durmuyor artık okul servisi bizim kapıda.
Unutmadan söyleyeyim;
Çocukların karnelerini getirdi Sinem hoca.
Notların hepsi beş.
Çerçeveletip astım hemen duvara.

Çocuklara aldığım hediyeler yataklarında.
(Onlar yataktan çok uzakta.)
Oğlanın istediği bisiklet, kızın istediği o gülen bebekler...

Ben de sizi istiyorum ey cennetteki melekler...

Her şey aynı yine burada.
Aynı mahalle,
Aynı kasap Cemal Efendi,
Aynı Arkadaşım Berber Mehmet Rıza...
Bir siz yoksunuz burada.
Bir siz, o lanet kazadan sonra....

Bilal USLU


(Diğer şiirler için profilimi ziyaret edebilirsiniz,
Dinlemek için yukarıdaki videoyu başlatabilir ya da Youtube sayfamı Ziyaret edebilirsiniz)