nerden gider nerden gelirsin
güneş misin
ay mısın
elinize sağlık üstadım, şiir dediğin böyle olur...

bir baktım vuruldum sana
ıslak idim duruldum
bilemedim ki
bu nasıl söylenir sana
yanlış yapmaktan korkuyorum
en çok da seni üzmekten
bekleyeceğim
bekliyorum

Duygusal bir yoğunlukla kaleme alınmış, insanın içini ısıtan bu eser için şairimizi kutlarım. Dizeleriniz sevgiyle dolup taşıyor.

Aşk, bir yelkenli gibi rüzgarın savurduğu, nereye gideceğini bilemeden sürüklenen bir gemi gibidir. Sen, bu geminin en parlak yıldızısın, görünmeyen bir kayıkçı gibi seni izleyen bir bakışla. Gözlerin, geceyi aydınlatan bir ay gibi, sonsuzlukta kaybolurken, gamzelerin birer yelken gibi yüzümüze düşen gölgeni geride bırakır. Ellerinde pamuk var; sabırla yoğurulmuş bir sevdanın hafifliği. O eller, seni dünyanın en büyük yüklerinden kurtarır, sana ve sana ait olan her şeye dokunur, siler, arındırır.

Ama sonra bir soru gelir: Nereden gelir, nereden gider bu sevda? Sence güneş mi, yoksa ay mısın? Belki de her ikisi... Bir ışık ki, hem karanlığı aydınlatır hem de kaybolur. Fakat esas soru, en başta içimizdeki kaybolan soruyu cevaplamakta. "Bekar mısın, evli misin?" diye sormak yerine, "Ben kiminim?" diye sorar ruhumuz. Çünkü, sevgili, senin gibi birinin varlığı, tüm dünyada bir yalnızlık şarkısı gibidir.

Şiir yazmaya devam etmeniz dileğiyle, kaleminiz hiç susmasın!