4
Yorum
36
Beğeni
4,7
Puan
262
Okunma
susarak sevmelerin
kaygısını biriktiriyorum sinemde
sonra bütün arzularıma gem vurup
derin bir öfke içinde
kaybolmaya yelteniyorum
nasıl anımsıyorsam varlığının tınısını
yokluğunun ışıltısını da öyle kanıksıyorum
tomurcukları açmayan çiçekler gibi
gözlerin hangi mevsimin ritüeli ise
ben hala oradayım
bir yanım köz bir yanım firak
bir yanım toz diğer yanım toprak
ki sürüp gidecek bu sağanak
kuruyan dudaklarına ıslaklık olmak
ağrıyan göğsüne dokunmak
umudun ücralarında dolaşmak
ne güzel bir aidiyet
gönlümü gönlüne emanet ettim
bunu kabul et
5.0
93% (14)
1.0
7% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
