UMUTLAR AĞLAR

Yağmur damlası düşünce şakaklara
Gözyaşlarıyla harman
Mavi gecede düşersin yollara
Şehrin izbe sokaklarında
Feryat figan
Yâr bana derman
Yâr bana derman

Kuru ekmekler dağılmış
Bir ağaç dibinde
Sokak köpekleri uluyorken
Kuytu bir köşede
Bir sundurmanın
Yan yerinde
Lambaların aydınlığına
Düşerken fırtınadan kaçan damlalar
Ve ben sırılsıklam
Zamanın mağribinde
Kaybolup gider umutlar
Gecenin karanlığında
Ağlıyorken bulutlar

Tan ağarsa da, umutlar ağlar
Yağmurun siluetinde
Ruhsuz yürekler, ahkam keserken
Haydi haykır sen
Var gücünle yıldızlara
Ve gün doğar, azların hayali
İpe dizilir bir bir
Ve çoklar ağlarken
Gelir yukarıdan bir emir
Yürekler demir
Yürekler demir

Çuvalları delik deşik eden mızraplar
Vicdanlara batmayan
Pas tutmuş karalar
Tetanoz aşısı damıtılmış yürekler
Bir beni yaralar, bir beni yaralar

Yanlışlarla donatılmış nefesler
Hakikati ezerken
Cümle alem büyülenmiş
Kırılmış kör kuyuların zincirleri
Ve helkeler delinmiş
Ulu orta, doğrular neyi bekler.
Doğrular neyi bekler

Sakin Karakaş
28 Ocak 2025
Ç O R U M