Nasıl geldik bu, günlere girilmez
Gamı, dem eyleyip geldik denildi
Gözyaşların, dünkü gibi silinmez
Kerhen bin bir umut hayal salındı
Nevbet, vurup mızrak elde kalındı

Saygı, haya yerle yeksan olunca
Arsız yüzsüz, bu hallere gülünce
Yandı yürek dünden geri kalınca
Kerhen bin bir umut hayal salındı
Nevbet, vurup mızrak elde kalındı

Kardeş, kardeşini tınlamaz oldu
Şeksiz şahbazların cepleri doldu
Pay edenin payı hep büyük oldu
Kerhen bin bir umut hayal salındı
Nevbet, vurup mızrak elde kalındı

Hak hukuk beriydi hakkı dilerdik
Bir dilim ekmeği; dörde, bölerdik
Ağlayanla ağlar Dost’ta gülerdik
Kerhen bin bir umut hayal salındı
Nevbet, vurup mızrak elde kalındı

Kimse, saygısızca caka atmazdı
Aç var ise rahat rahat yatmazdı
Sözü; altın görüp pula, satmazdı
Kerhen bin bir umut hayal salındı
Nevbet, vurup mızrak elde kalındı

Kul dilinde yalan dolan olmazdı
Ar ederdi arsız, destek bulmazdı
Fakir yalnız bir başına kalmazdı
Kerhen bin bir umut hayal salındı
Nevbet, vurup mızrak elde kalındı ..

H.C.ÖRS (Cemali), Ankara 12.2024 (A - 381)
Nevbet vurma: askerî mızıka takımının genellikle hünkar saray veya otağı önünde davul vurarak icra ettiği musiki anlamında kullanılır.