Karlı dağlar, karlarına vurgunum
Efkarlıyım o nedenle durgunum
Kalbim kırık, ben gönülden yorgunum
İzin ver de, efkarımı dökeyim
Yüreğimden, acıları sökerim

Havan ile uzar, kısa ömürler
Yükseğinde huzur bulur gönüller
Kökün kaya, yoktur paslı demirler
İzin ver de, dertlerimi dökeyim
Yüreğimden, acıları sökeyim

Bulutlar da sana gelir yaslanır
Deli gönlüm senin ile uslanır
Vefasız la, yürek bile paslanır
İzin ver de, dertlerimi dökeyim
Yüreğimden acıları sökeyim

Uzak durdum, gül kokmayan bağlardan
Darbe yedim, yar dediğim yarlardan
Diyorlar ki medet uman dağlardan
İzin ver de, dertlerimi dökeyim
Yüreğimden, acıları sökeyim

Bana derler, yoktur dağın yüreği
Taş kalplidir, bilmez derdi, emeği
Ben de dedim, sular verir eteği
İzin ver de dertlerimi dökeyim
Yüreğimden acıları sökeyim

Dağlar sende, kesilmiyor nefesim
Açılıyor sen le, gönül kafesim
Yükselmiyor tansiyonum, ateşim
İzin ver de dertlerimi dökeyim
Yüreğimden acıları sökeyim

Niğmetullah düştün yine yollara
Anladım ki sitemlisin kullara
Dert dökersin, başı duman dağlara
İzin ver de dertlerimi dökeyim
Yüreğimden acıları sökeyim
16.12.2024

Şair yazar Niğmetullah Şentürk Niğde