MADEN İŞÇİSİYİM BEN!

Bir maden işçisiyim, işte ben, basbayağı
Durmadan kazıyorum, kazıyorum toprağı

Koruyucu başlığım, bulunmadı başımda
Var mı ki acep bir baş, göremedim karşımda

Elimdeki kaymayla, kazıyorum bilmeden
Açlık ve susuzluktan, yorgunum da demeden

Tek başıma kalsam da, madeni kazmalıyım
Altın saplı kazmaya, adımı yazmalıyım

Bu maden kazılmalı, kalmasın öyle gizli
Bilinen ne kadarsa, daha fazlası gizli

Cevherlere muhtacım, en mühim ihtiyacım
Maden ocaklarında, ağardı siyah saçım

Ne günlerim geçti âh, kâh mutlu, kâh hüzünlü
Madenci dostlarımın, şimdi hepsi hüzünlü

Ümit kesmedik lakin, hüzün hüzün üstüne
İki damla gözyaşı, akar yüzün üstüne

Türlü engelle dolu, madene giden yolum
Bazen de çığ altında, kalmıştı elim kolum

Dualarla çıkardık, ocaktan madenleri
Hakk’a emanet ettik, durmadan gidenleri

Dostlarımla doludur, sağım, solum yanlarım
Maden işçisiyim ben, madenlerden anlarım

Aklım ermez hepsine, ufacık hesapların
Hesabını bilirim, doldurduğum kapların

Dünya yıkılsa düşmez, kıymeti hiç altının
Üstündür üsttekinden, kıymeti yer altının.

Murat Kahraman Murâdî
04.12.2004/Kavacık
(Fikir Çilesi)