Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Adı Suya yazılmış Adamların yattığı ’’John Keats’’ Evrenselliğin soğudugu Ve Umutla Dalganın geçildiği Kanın renginin Ölüm olduğu Ateist evrenin Yaralı Kullarıyız biz
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yaralı Kullar şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Yaralı Kullar şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.