![]() SONSUZA KADAR…
Bazen şöyle sakin bir yer bulup,
Sessizce uzanıyorum, oh be dünya varmış diyorum, Kapatıyorum gözlerimi tüm dünyaya, Ne bir ışık, ne bir ses, ne de bir nefes, Hiç bir şey istemiyorum, Sonra açıyorum gönül penceremi karanlığa, Bir tek seni görüyorum karşımda, Doyasıya bakıyorum, bakıyorum o güzel cemaline, Gülüşün geliyor karşıma, mutlu olup seviniyorum, Bakışların geliyor, doya doya bakıyorum, Kaybolup gidiyorum gözlerinin karasında, Bir de, o gidişin yok mu, karşıma gelen, Elveda deyip kaçar gibi gidişin, İşte o an dayanamıyorum, yanıp tutuşuyor yüreğimi, Göz yaşlarım sel olup boğuluyorum. Hep bende kal gitme ne olur, diye yalvarıyorum, Açmak istemiyorum gözlerimi, Dönmek istemiyorum yokluğuna. Hep seninle kalmak istiyorum, Sonsuza kadar seninle sevdiğim, Sonsuza kadar… seninle… Ayhan Özdemir @kaleminesintisi |
Burada anlatmaya edebim müsaade etmez
Özü, kaşını gözünü oynatma, seveceksen adam gibi sev
Elif gibi dimdik, dümdüz ol, boş laf karın doyurmuyor manasında.
Çevir kazı yanmasın da diyebiliriz de kaza da yazık, başı döndü garibimin
Kazasız belasız kıvırmadan oynamadan iki gün geçirebilse aşıklar
Sonsuzluk sonraki iş...
Hem gülümsetti, hem düşündürdü şiir
Tebrikler, aşık kaleme.