Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Ölüm yokluk ve hiçlik değil,
Fani dünyadan ebediyete sevkiyattır,
Bu dünya tarlasının hasadıdır.
Ölümden korkmuyorum.Çünkü,
Haram yemedim, kimseyi arkadan vurmadım.
Kimsenin namusuna, kem gözle bakmadım.
Zalim olup mazluma zulmetmedim.
Abd oldum, gurura kapılmadım,
Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünyaya,
Yarın da ölecekmiş gibi ahirete çalışıyorum.
Ya göründüğüm gibi oldum,
Ya da olduğum gibi göründüm.
Yapmacıktan hiçbir zaman rol yapmadım.
Devletimin malını daim kendi malım bildim.
Hep yapıcı oldum, hiç yıkıcı olmadım.

Ölümden kormuyorum. Çünkü,
Emri bil-Maaruf Nehyi-enil Münker-i yaptım.
Rahmetlilerin Rahmetlisi yüce Allah’ın rahmetinden,
Hiçbir zaman ümidimi kesmedim.
Ne zaman karnım doymuş ise, hep şükür ettim.
Yolda kalmışlara, kimsesizlere daima yardım ettim.
Kul hakkı hiç yemedim, yalan ise hiç söylemedim.
Daima Allah için sevdim, Allah için buğz ettim.
Yaradana ve Resulullah’a giden yollara baş koydum.
Vurdum duymaz, arsız, vefasız hiç olmadım.
Yüreğimin, vicdanımın sesini hep dinledim.
Çocuklarımı vatansever olarak yetiştirdim.

Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Korkulacak hiçbir şey yapmadım.
Mezardaki sual meleklerinin suallerine hazırlıklıyım,
Biliyorum ben ve benim gibiler Ahsenel takvimiz.
Esfele safiline düşmemek için, sırat-i müstakimden ayrılmadım.
Sevilmesi gerekenleri canı yürekten sevdim.
Irkçılık hiç yapmadım ve de yapanları da hiç sevmedim.
Güzellikler ortaya çıksın diye çok ter döktüm.
Hak etmediğim sözler söylendi. Sustum, konuşmadım.
Sadece Allaha havale edip, hep sabrettim.
Küçüklere şefkatle davrandım ve de sevgiyle başlarını sıvazladım.
Kendini bilen, kendini taşıyan büyüklere hiç saygısızlık yapmadım.
Allah’ını sevenlerle hep birlikte olmak istedim.
Yedim, içtim ama israf etmemeye çok özen gösterdim.
Yaşım Kırkbeş, harama ukçur açmadım.
Eşimden başka gül koklamadım.
Kendimi bildim bileli hep ahde vefalı oldum.
Çirkinliklerin tamamından, kaçabildiğim kadar kaçtım.
Sevdiklerimin dertleriyle kederlenip, neşeleriyle neşelendim.
Hep doğruları konuştum, işin kolayına hiç kaçmadım.

Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Hırsızlık parasıyla mal mülk biriktirmedim.
Devletimi, ülkemi, milletimi, vatanımı gerektiği gibi sevdim.
Binlerce öğrenci yetiştirdim, hiç birine kötü örnek olmadım.
İsmimin anlamı gibi daim dost olup dost kaldım.
Çevremdeki insanları hor ve hakir görmedim.
Hiçbir zaman ne oldum demedim, ne olacağım dedim.
Fani dünyanın nimetlerine aşırı muhabbet beslemedim.
Öldükten sonra hesabını veremeyeceğim hiçbir işte bulunmadım.
Yüce Allah’tan başkasına hiç mi hiç, tapmadım.
İslami bir yaşantının dışında başka bir yaşantıya sapmadım.

Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Cennetin ucuz, cehennemin ise lüzumsuz olmadığına inandım.
Cennetteki envaı türlü nimetlerin varlığına kavuşma inancını hiç yitirmedim.
İyi ki ölüm varmış deyip, ölümün büyük bir nimet olduğunu kabullendim.
Neylerse güzel eyler dedim yaradanın işine hiç karışmadım,
Hiç zalim olmadım ve onun rızası için çok ağladım,
Böyle olduğum için yıllarca tek kaldım,
Bildiğim doğrulardan asla yılmadım,
Herkesi kendimden üstün gördüm,
Başkaları gibi zengin fakir arasında ayırım yapmadım.

Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Kucaklaştığımda çok muhabbetle kucaklaştım,
Yüreğimin yufkalığını, merhametimin çokluğunu, muhafaza ettim,
Şeytanımsı nefsim ile çok mücadele ettim,
Tam mağlup olacakken büyük zatların yardımıyla galip geldim,
Emanete hiçbir zaman hiyanet etmedim,
Hayalıyım, atalarımın kemiklerini sızlatacak hiçbir davranışta bulunmadım,
Ölülerimiz için üç İhlas, bir Fatiha okumayı ihmal etmedim,
Envaı türlü mahlukatları gördükçe, Allah’ın büyüklüğüne hayranlığımı gizleyemedim,
Söz veripte sözümü yerine getirmemezlik etmedim,
Yani kısacası, korkulacak hiçbir şey yapmadım, yapmadım, yapmadım.
21/03/2005