![]() KÜSKÜN GÖNÜL
KÜSKÜN GÖNLÜM
Yalnızlığın dergâhındayım Şaşırmışım neden buradayım Derdim çok büyük bundayım Küskün gönlümü açmaya geldim *** Bir dolunay parladı dergahım üstüne Hayata küsmüş şu köhne miskine Bir şeyler anlatıyor şu fani küsküne Küskün gönlümü açmaya doğmuş *** İnsanlara merhem olamadı Yüce yürekler derman bulamadı Hayat kaynağından içip kanamadı Küskün gönlüm içip kanmak ister *** Nefis rüzgarına yelken açanlar, Şımarmışlar şan-şöhret saçanlar Zoru gördüğünde, dönüp kaçanlar Küskün gönlüm kalmak ister *** İyiliği tutup sarılanlar Görüp iyiliği darılanlar Kahrından düşüp bayılanlar Küskün gönlüm sarılmak ister *** Ahlakın içi-dışı boşaldı Adalet diyenler hep taşlandı Kötülüğü sırtlayanlar taçlandı Küskün gönlüm taşlanmak ister *** Ahlaksızlar başa seçildi Haktan-adaletten vazgeçildi Yaldızlı hayatlar etrafa saçıldı Küskün gönlüm umuda sarıldı *** Hayat karanlık dehlize benzer Kötülük arsızca aramızda gezer İyilikler kervanı kötülüğü sezer Küskün gönlüm kervanı bekler *** İnsanların ahvalini yazmayacağım Defter dar gelir, mürekkep yetersiz Hokkam kırılıyor, hepten isyankâr Küskün gönlüm, ay yüzüne yazmak ister *** Aklımı nasıllarla niçinlerle yoruyorum Yorgunluğumu alın terimle yoğuruyorum Küskün gönlüm barışa düş kuruyor Küskün gönlüm yorulmak ister |