![]() Gön doğarken başlar acılar
Gön doğarken başlar acılar
Odaklanırım bir noktaya Geçerım kendimden Durmadan sağına,soluna dünerken Erırım mum gibi Büyür,büyür gözümde Büyütürüm okyanus kadar,dağlar kadar Karanlıklarla beraber daha karamsar olur günlerım Çıkmaz sokağa girer gibi Çıkamam işin içinden Kaybederım yolumu Yıldızlar gibi uzak Hayaletler gibi ulaşılmaz olur gözümde Yinede erişilmezliğine inat Durmadan gönlüme hep akacak Nerede olursa Umutsuzluk abidesi gibi Yumru olur göğsümün ortasına yerleşır. Yarasını başta fark etmeyen yaralı gibi Sonradan acılarımı, Sararıp giden yapraklara Solmuş çiçeklere bakarak hissederim Mutluluğun artık çok uzaklarda olduğunu anlıyorum. Kader gösterecek hünerlerini tabi Yavaş,yavaş zaman geçince unutacaktım Evdeki hesap uymadı çarşiya olumsuzlukları Umutsuz bekleyişler takip ettı. Zaman geçince Yalnızlık mezarına diri diri Gömülmüş olduğumu , Başımı kaldırıp mezar taşına vurunca kiyametın koptuğunu anladım Haberım oldu Olan bitenden Ne yapsamda Hiçbir şey gelmiyor elden 13/08/2024 Mehmet Emin sakin |