Değişiyor yavrum, uzun iştir bunlar,
Kapandı kulaklar, uzadı burunlar,
Eskiden hep me! me! diye melerlerdi,
Şimdi sessiz ağız açar şu koyunlar...

Zaman hep ayni zaman,insanlar degisiyor hocam,eskiden herseyin bir tadi bir güzelligi vardi simdi sunu yapay oldu hersey,dönüp ardimiza baktigimizda gecligimiz canlanir gözümüzde,hergün bir adam ileri götürüyor insani,sagligimiz bozuluyor,kiminin burnu uzar,kiminin kulaklari duymaz cobanin meleme sesini duymadigi gibi,hayat olan hiziyla ilerlerken geride güzel yillar birakiyor,hem üzülüp hem sevinsemde ömürden ömür gidiyor,yalanci dünyayinin yalanci cennetini yasarken,ahir cennete hazirlanabiliyormuz bu kargasinin icinde iste bunuda düsünmek gerekiyor,hocam siirinizi okurken hem gülümsedim hemde düsündüm mana icerikliydi,tebrik ederim kaleminizi,sevgi ve saygilarimla..