Sana olan özlemim, bir ilkbahar hasreti gibidir...
Yüreğim hep endişeli...
Çinkü, içimde bir sıkıntı var...
Olur ya, birgün gelirde, beni görmemezlikten gelirsen diye...
İşte bu yüzume yansıyan üzüntü, onun endişesi. ..
Onun hüznüdür...
Hani, yağmurların ıslattığı yollardan geçerken...
Hep insan ürperir ya...
İşte, o zaman...
Hep ıslanır yalnızlığımla bedenim...
Hele senin yokluğunda...
Hep hüzün çöker içime...
Hasret oturur yüreğime...
Nereye çevirsem başımı...
Her yerde senin hayalini görür, gözlerim...
Senin gülcemalinle avunur...
Efkarlanır, teselliyi içki şişelerinde ararım...
İnceden inceye, dalar giderim hülyalara...
Sana bakar gibi bakar gözlerim...
Karanlik gecelere...
Yükselir özlemin, hasretim yokluğunda...
Duygulanır, ağlarım....
Üzüntüden nefesim kesilir...
Ağlamaktan gözlerim buğulanır...
Arkasından içimi bir titreme alır...
Üşüyerek hayalin diye yastığa sarılırım...
Kocaman bir hiçliğe düşerim...
Belki bir gün çıkıp gelirsin...
Kimselere hiçbir şey söylemeden...
Sessiz, sedasız...
Kimselere fark ettirmeden...
Kollarını açar, tebessümle hadi gel dersin...
İşte o zaman görürsün içimdeki ilkbahar neşesini...
Yüreğimin coşkusunu...
Dinçer Dayı