Eylül akşamıydı kayboldu izin
Bir yıldız misali akıp da gittin
Bunca yıl geçti de geçmedi sızın
Bağrıma kurşunlar sıkıp da gittin

Soldu bahçemdeki menekşe lale
Söndü gecemdeki yanan meşale
Firkat acısıyla düştüm bu hale
Hasret korlarını döküp de gittin

Sensiz sanki bomboş, bu köy bu şehir
Aşkıma imzasın kalbime mühür
Özlemle tükendi koca bir ömür
Gönül sarayımı yıkıp da gittin

Acıdır hasrettir senden kalanlar
Görünmez gözüme saraylar hanlar
Kim görür halimi kim beni anlar
Gönlüme intizar ekip de gittin

Kalbim senle durup senle atarken
Güneş senle doğup senle batarken
Varlığın dünyama anlam katarken
Beni can evimden yakıp da gittin

Açmıyor çiçekler kokmuyor güller
Güle sitem eder gamlı bülbüller
Ben neler çekmişim ne bilsin eller
Bağrıma hançeri çakıp da gittin

Hüzne aboneyim sevgiden mahrum
Duygular temizdi bakışlar masum
Sen hüküm verendin ben de bir mahkûm
İdam sehpamızı çekip de gittin

ŞENTÜRK DURSUN