ÖĞRENDİM Kİ / 58

Zor mu hasret acısı burkuyor mu içini yıllara peşkeş çekip ağarttı mı saçını sevda yüklü hamallar almadı mı göçünü sen vermedin mi bülbül çalan gönül sazına

★☆★H Gürbüz

Hepimiz kaybolmuşuz az veya çok bu hayatta

★☆★H Gürbüz

Ben ufuklara bakıp yollarını beklerken sana beslenen sevgi yolunda emeklerken senin terk ettiğin kalp senin için terlerken bana verdiğin sözü yutamazsın bir tanem

★☆★H Gürbüz

Yeni yapraklar çıkabilsin diye eski yaprakları temizler hüzün üzülme, sonbahar serttir ama sonu aydınlıktır

★☆★H Gürbüz

Kimse bile bile kötü değildir her kötülük bilgi sanılan bir bilgisizlikten gelir oysa en gerçek yol gösterici kuşkusuz sadece akıl ve bilim olması gerekir

★☆★H Gürbüz

Uçmak için kuş olmak gerekmiyor, küçük sevinçler olsun yeter hayatında

★☆★H Gürbüz

Sürekli yeni şeyler keşfedemeyiz ama keşfettiklerimize yeni gözlerle bakabiliriz

★☆★H Gürbüz

Birileri arkanızdan konuşuyorsa, onlardan öndesiniz demektir

★☆★H Gürbüz

Kalpleriniz sevgi üretmiyorsa, iyi bir emekçi değilsiniz

★☆★H Gürbüz

Ülkesinin Vatanını Yurdunu sevmek ibadetten sayılır

★☆★H Gürbüz

Yeryüzü, kendileriyle konuşmaya değmeyen insanlarla kaynıyor

★☆★H Gürbüz

Şu üç günlük hayatın sefasında ne ola imtihan dünyasında nasıl verilir mola yaradan sevgi verdi kuşa dala ve kula insan nasıl aldanır dünyalık sahte hazza

★☆★H Gürbüz

Kaçıp gidemiyorsan ve kesin bir biçimde başkalarına bağımlıysan gülerek ağlamayı öğreniyorsun

★☆★H Gürbüz