EMEKLİ .2.

Gezinirdi gönlün yüzde yüzlerde
Hayâller kurardın yüce düzlerde
Kalp kırıldı, yaş belirdi gözlerde
Sukût-u hayâle daldın emekli!

Zannettin ki zulüm sona erecek
Sayın yetkililer hakkım verecek
Yüzüm ağaracak gözüm görecek
Merdiven altında kaldın emekli!

Seni doğduğuna pişman etmişler
Hayâline bile düşman etmişler
Havagazı ile şişman etmişler
N’oldum’un delisi oldun emekli!

Lâ havle deyip de geçmeseydin ya
Muhannet suyundan içmeseydin ya
Mevsimlik bir çiçek açmasaydın ya
Bin yıllık çınarda dal’dın emekli!

Davulun sesleri uzaktan hoşmuş
Tellal çağırınca emekli koşmuş
Ulufe sandığın bu işler boşmuş
Uçan balon gibi soldun emekli!

Dost olmak istersen dostun biriyle
Işığın saçmalı gönül nuruyla
İftihar etmeli kendi yeriyle
Dost diye kimleri bildin emekli!

Kader mi, keder mi, nasıl bilirsin
Gün be gün hayatta geri kalırsın
Kendin ettiğini nice bulursun
İş’te yediveren gül’dün emekli!

Çalışırken sorulurdu hatırın
İşe yarıyordun vardı getirin
Emekli olunca dendi oturun
Pilin bitti artık öldün emekli!

Murat Kahraman Murâdî
01.02.2024/İst.