Hırçın dalgalar gibi kıyıya vuruyor zaman
Hiç durmadan hesapsızca…
Birçok gemi kayboluyor dalgalar içinde
Dibe vuruyor sonsuza dek…

Korkuyorum denize açılmaya
Dibe vurmak ürkütüyor beni…
Sıkıca bağlanıyorum karaya
Bir gemici düğümü gibi çözülmemek istiyorum.

Bir zaman sonra duruluyor deniz
Yıpranmış ve yorulmuş gibi
Sakin ve sessiz
O an çözülüyor düğümlerim…

Hasreti olduğum denizin kollarındayım şimdi
İleriyi düşünmeden bırakıyorum kendimi
Rüzgarla savruluyorum oradan oraya…
Ama çok sürmüyor mutluluk

Bir dalga çarpıyor yelkenime
Kırıyor sanki kanatlarımı
Çaresizce bekliyorum sonumu…
Kızıyorum kendime bir yandan

Ama çaresiz bu pişmanlık
Zordu karadan ayrılış ama
Kolay oldu batışım

Dibe vururken yavaşça
Diğer gemiler takılıyor gözüme
Hepsi çaresiz çürümeye mahkum…
İstemesek de tükeniyoruz yavaşça

Canımı yakacağını bile bile
Koştum sevdaya,aşka
Ne bir gemici düğümü
Ne de zincirler tutuyor gönül teknesini!..